پرديس علوم مجله علوم دانشگاه تهران (منتشر نمی شود) 32 1 2006 07 23 - اطلاعات مغناطیسی- ردیاب کانسار ماسیوسولفید پلی‌متال تکنار 16904 FA آزاده ملک زاده محمد حسن کریم¬پور محمدرضا حیدریان شهری Journal Article 1970 01 01 Taknar Polymetal massive sulfide deposit is located at 28 km NW of Bardaskan within the Taknar inlier zone bordered with Doruneh and Taknar (Rivash) faults. Mineralization is dominantly hosted in Ordovician schists and has been dissected and displaced. The purpose of this research is to investigate and propose an appropriate geophysical exploration method for detecting new covered massive sulfide in the Taknar formation. Total Magnetic Intensity (TMI) was measured on a total of 10 survey lines in 300 points on Tak I, II and IV. This ground magnetic data showed very character-istic magnetic anomalies over surface mineralization on Tak I and II. Magnetic anomalies similar to Tak-I and II were observed in areas of Tak IV where mineralization is not seen on the surface. Mineral-ogical studies of samples taken from surface and old underground tunnel in Tak I and II showed variable amounts (5% to 65%) of magnetite along with sulfide mineralization. Country rock associated with mineralization has no magnetite. Measured mag-netic susceptibilities over schist samples as host rock in comparison with mineralized samples showed that the former is 1000 times weaker than the latter. This contrast is 10000 times between the massive part of mineralization and the country rock. Consequently there is a direct relation between magnetic anomaly and mineralization. Therefore, the strong contrast between the amount of magnetite in the deposit and host rock makes Taknar mineralization an ideal target for magnetic method. Quantitative interpretation of measured magnetic anomalies on Tak I assumeing zero remnant com-ponent, constraining the depth to the top of the causative body to the surface on the basis of field evidence and susceptibility is constrained to the average range of the measured samples showed that the depth of the source extends to 147 meter. Comparison of magnetic anomalies on Tak I obtained from this research with the previous work of reported IP showed that these two anomalies are spatially coincident, but the former is larger in ex-tension and amplitude than the latter. It is concluded that magnetic method is more effective and less expensive than other geophysical methods for dis-covery of similar massive sulfide mineralization in the Taknar zone. کانسار ماسیوسولفید پلی متال تکنار در 28 کیلومتری شمال غربی شهرستان بردسکن (استان خراسان رضوی) دریک پنجره تکتونیکی بین دو گسل مهم و فعال درونه و تکنار و در میان سری سنگهای شیستی با سن احتمالی اردویسین قرار گرفته است.کانی‌سازی طی زمان قطعه قطعه شده و از موقعیت اولیه خود نیز جابجا شده است. چهار زون کانی‌سازی شده تحت عنوان تک I، II، III و IV شناسایی شده است. هدف این طرح شناسایی و معرفی روش مناسب اکتشافات ژئوفیزیکی به ‌منظور کشف ذخایر پنهان ماسیو سولفید در سازند تکنار است. مطالعه کانی‌شناسی نمونه‌های برداشت شده سطحی و داخل تونل‌های قدیمی در تک I و II مقادیر متغیر 5 تا 65 درصد مگنتیت را همراه با کانی‌سازی سولفیدی نشان می‌دهد. سنگ همراه کانی‌سازی که بخشی از سازند تکنار است، فاقد مگنتیت می‌باشد. بنابراین اختلاف شدید بین مقدار مگنتیت در کانسار و سنگ همراه روش مغناطیس سنجی را برای ردیابی کانسار ماسیوسولفید پلی‌متال تکنار ایده آل می‌سازد. حساسیت مغناطیسی اندازه‌گیری شده بر روی نمونه‌های شیست به عنوان سنگ همراه در مقایسه با نمونه‌های حاوی کانی‌سازی نشان می‌دهد که اولی 1000برابر کوچکتر از دومی است. این اختلاف بین کانی‌سازی توده‌ ای وسنگ همراه 10000 برابر بوده و در نتیجه ارتباط مستقیم آنومالی مغناطیسی با کانی‌سازی را نشان می‌دهد. شدت کل میدان مغناطیسی (TMI) با مجموع 10 خط برداشت در 300 نقطه در تک I، II و IV از کانسار ماسیوسولفید پلی‌متال تکنار اندازه‌گیری شد. این داده‌های مغناطیس زمینی آنومالی‌های مغناطیسی بسیار مشخصی را روی کانی‌سازی آشکار در تک I و II نشان می‌دهند. آنومالی‌های مغناطیسی مشابه‌ایی مانند تک I و II در مناطقی از تک IV که کانی‌سازی در سطح دیده نمی‌شود، مشاهده شد. تفسیر کمی آنومالی مغناطیسی اندازه‌گیری شده در تک I با فرض مولفه باقیمانده صفر، محدود کردن عمق بالای منبع ایجاد کننده آنومالی در سطح زمین بر اساس شواهد صحرایی و همچنین حساسیت مغناطیسی محدود‌ شده بین متوسط مقادیر اندازه‌گیری شده، گسترش عمق منبع را تا 147 متر نشان می‌دهد. مقایسه آنومالی مغناطیسی به دست آمده در تک I از این تحقیق با آنومالی IP گزارش شده کار قبلی نشان می‌دهد که این دو آنومالی از نظر مکانی هم‌آهنگی داشته، اما اولی دارای وسعت و دامنه بیشتری نسبت به دومی است. با در نظر گرفتن هزینه بالا تر روش IP، روش مغناطیس‌سنجی که ارزان‌ترین، قطعی ترین و ایده آل‌ترین روش ژئوفیزیکی برای ردیابی کانسار ماسیوسولفید پلی‌متال تیپ تکناراست در کل سازند تکنار پیشنهاد می‌شود. https://jos.ut.ac.ir/article_16904_a35fe79ee90441c6fc6742d9f4e58830.pdf