گرانیتوئیدهای‌ شمال‌خوی‌ به شدت تحت تاثیر دگرگونی‌ دینامیکی‌ قرار گرفته و انواع ساختارهای‌ ناشی‌ از این دگرگونی‌ در آنها بوجود آمد‌ه‌است. به دلیل ساختار میلونیتی، تا به حال از این سنگها به عنوان گنیس‌ها‌ی ‌پرکامبرین و گنیس‌ها‌ی ‌مزوزوئیک نامبرده می‌شده، اما مطالعات ما نشان می‌دهد که ‌این سنگها گنیس نبوده بلکه گرانیتوئیدهای‌ پرآلومین و از نوع Sهستند که در یک زون برشی‌ امتداد لغز راستبر نفوذ کرد‌ه‌اند. بعلاوه شواهد صحرایی‌ و نشان می‌دهد که این گرانیتوئیدها سنگهای‌ قدیمی‌تر از سازند قم (الیگوسن- میوسن) را در بعضی‌ بخشها د گرگون کرده و به تبلور کردیریت در سنگ میزبان انجامید‌ه‌است. همچنین هیچگونه اختلاف کانی‌شناسی، شیمیایی‌ و ساختاری‌ بین دو گرو‌ه‌ از این سنگها که یکی‌ به عنوان گنیس‌های‌ پر کامبرین و دیگری‌ بنام گنیس‌های‌ کرتاسه فوقانی‌ معرفی‌ شد‌ه‌اند وجود ندارد. بلکه به نظر می‌رسد که هر دو هم سن و از یک ماگما بوده باشند.