برش مورد مطالعه با توالی نسبتاً کامل و تفکیک نشده‌ای از رسوبات آهکی ژوراسیک میانی - بالایی و به ضخامت 355 متر در کوه سفید در رشته کوههای سلطانیه واقع در 45 کیلومتری جنوب شرق زنجان قراردارد. به منظور اثبات وجود یا عدم وجود سازند دلیچای و تفکیک واحدهای سنگی لار و دلیچای درصورت وجود و تعیین سن دقیق این سری رسوبی با استفاده ازمطالعات پالینولوژیکی 40 نمونه از سنگهای آهکی انتخاب و پس از آماده سازی از آنها 160 اسلاید پالینولوژیکی تهیه گردید که با مطالعه این اسلایدها گروههای مختلفی از پالینومرفها شامل داینوفلاژله ها ، اسپور و پولنها ، آستر داخلی پوستة فرامینیفرها ، اسپور و قطعات قارچها و همچنین اسپیکولهای آلی اسفنج شناسایی گردید.
با توجه به لیتولوژی و پالینومورفهای موجود مشخص گردید که 105 متر از ضخامت ستون مورد مطالعه دارای سن باژوسین – اکسفوردین بوده و متعلق به سازند دلیچای و 250 متر بالای آن دارای سن اکسفوردین – کیمریجین و متعلق به سازند لار می باشد. تعدادی آمونیت و بلمنیت نیز از طبقاتی در قسمت پایینی برش (سازند دلیچای) جمع آوری گردید که سن ژوراسیک میانی ( کالووین ) را مشخص میکنند. پالینومرفهای یافت شده بعلاوة این ماکروفسیلها همگی بر آب و هوای گرم و مرطوب و عمق زیاد محیط دلالت دارند.
مقایسه برش مورد مطالعه با نواحی دیگر در شرق ( مقطع پل دختر، شرق تهران ) و غرب (منطقة ارومیه ) نشان می دهد که دریای حاکم در ژوراسیک میانی، در منطقة مورد مطالعه دارای عمق بیشتری نسبت به نواحی مذکور بوده و باعث رسوب آهک و ایجاد رخساره متفاوت سازند دلیچای در کوه سفید گردیده است. همچنین مقایسه سن سازندهای دلیچای و لار در این سه ناحیه نشان می دهد که بر خلاف نظرات قبلی سن این سازندها به سمت غرب کاهش نمی یابد.